tjèrdag 2014



Door Corine Kisling

Dat moest natuurlijk weer lukken met het weer. Weken achtereen is het kurkdroog totdat de aarde begint te scheuren onder je voeten, maar als je dan een tjèrdag organiseert is het knudde en valt de regen met bakken uit de lucht.

Er was afgesproken om kwart voor twee in fort Liefkenshoek. Die locatie had dagen tevoren bij sommigen al voor wat onrust gezorgd. Waar? Wie? Wat? Hoe? Is dat bij de tunnel? Nee, je moet niet naar de tunnel. Jawel, maar je moet er net voor de tunnel weer af. Nee joh, je moet naar Doel. Doel? Hè? Het was toch in Kallo? Nee, nee, je kunt beter de expresweg nemen en dan... En zo werd er gegist en gegokt aan de toog tijdens de après-pingpong zonder dat iemand zich overigens geroepen voelde om concrete informatie in te winnen. Eindelijk kwam de verlossende mail van Inge: fort Liefkenshoek lag aan de Ketenisweg, Kallo! Een adres. Daar zou de GPS wel raad mee weten. Ja ja. Maar niet als er rotondes en wegdelen zijn afgesloten en omleidingen niet worden aangegeven. Regelmatig doolde ons autopijltje verbijsterd door niemandsland. We hebben veel van het havengebied gezien en vooral van de Katoennatie, uit alle mogelijke invalshoeken.

Na een koffie te hebben gedronken in het plaatselijke kroegje (veel gemors met filters!) werden we opgehaald door de gids, die een uitgebreide uiteenzetting hield over de geschiedenis van het fort en het verschillende gebruik dat er in de loop der eeuwen van is gemaakt door zowel voor- als tegenstanders van de verschillende regimes. Daarna werden we via glibberige paadjes en door schapenhekjes de wallen opgedreven, om te kunnen genieten van een spectaculair uitzicht. Het moet fraai zijn om een wandeling rond het gehele fort te maken, maar op dat moment zette het weer daar niet echt toe aan.

Na de buitenverkenning konden we nog een paar ruimtes bezoeken van het 'belevingscentrum', waar interactief gedaan kon worden, en zo hebben sommigen van ons de pokken of de cholera opgelopen, zijn er anderen bij de dokter op het spreekuur geweest, hebben we gezien dat er vele Voeten naar Amerika zijn gevaren, en heeft Benny een containerschip laten zinken door een onstabiele lading.

Het was inmiddels tijd geworden voor het aperitief. Aan onze tafel werd er vooral Fortbier gedronken, een nieuw brouwsel, speciaal gemaakt voor Liefkenshoek. Lekker hoppig, achteraf gezien een beetje zwaar met zijn 8,5 procent.

Daarna wederom veel Katoennatie gezien, op weg naar de Clinge om te gaan eten in de Happerij. Een menu met keuze uit kip of vis, plus dessert of koffie. Ik weet niet tot hoe laat de anderen zijn gebleven, maar wij hebben het pand om kwart over tien verlaten, na een gezellige dag.

Ruben, Etienne, Inge en Flor, bedankt voor de organisatie!