Jeugdkamp 2005

Door Patricia Molders


Zaterdag, 2 juli 2005. Gepakt en gezakt staan we klaar om te vertrekken met onze jeugdleden om op kamp te gaan. We vertrekken op de fiets vanaf het gemeenschapshuis. De reis gaat naar 't hof van Reggie en Vivian. Niet iedereen gaat mee op de fiets. Jessie, Jolien en Vivian zijn al op de boerderij, dus heen en weer fietsen is natuurlijk onzin. Enia komt later, want die heeft eerst nog een belangrijke zwemwedstrijd is Sluis. Merlot zal ook wat later zijn i.v.m. de zwemles. En Carmen heeft zich met veel spijt moeten afmelden omdat ze ziek was.

In kolonne reden we dus om 13.30 uur met een afgeslankte groep richting de boerderij. Marco voorop, Maaike in het midden en Patricia achteraan, gevolgd door de bezemwagen met alle spullen. Ja, ook voor 1 dag blijkt er behoorlijk wat troep mee te moeten.

Ons kamp hadden we 's ochtends al ingericht. Een grote tent voor het jonge spul en een vouwwagen voor de "lijding". Aangekomen hebben we snel ons hoofdkwartier ingericht en zijn vervolgens op de fiets vertrokken naar Het Verdronken Land van Saeftinghe. Daar hebben we de Krabbenroute gevolgd. Aan de hand van instructies en bordjes moesten allerlei opdrachten worden uitgevoerd. Zo hebben we beestjes gevangen in een loep-potje en op de bijbehorende kaart opgezocht wat we nu eigenlijk gevangen hadden. Zo hebben we de daas die Marco gestoken had (wie heeft wie gestoken?) in gevangschap genomen en besloten om hem voor straf niet meer uit het potje te laten.

Eén van de leukste opdrachten was toch wel het vissen met een netje in de geul. Het slik zat tot aan de knieën. De opdracht was om te ontdekken of je ook iets eetbaars kon vangen. En dat lukte! Al snel hadden we gjérnout gevangen. Dat dier kenden de kinderen nog niet. Na de vertaling begrepen de kinderen dat ze garnalen gevangen hadden (Help, het voortbestaan van ons Graauws dialect komt in gevaar) . Jessie had zelfs het geluk om een krab te vangen. Het vissen was een groot succes. We kregen nog onverwacht bezoek. Onze burgemeester kwam langsgelopen en heeft ons vriendelijk gegroet. Jammer, gemiste kans; dit was dé gelegenheid om eens met slik te gooien.

Tijd om terug te gaan naar het kamp en frietjes met fricandellen en kroketten te gaan eten. Er is inmiddels een echte kampsfeer ontstaan. Een stevig kussengevecht hoort daar natuurlijk bij.


In de loop van de avond hebben we een kampvuur gemaakt. Met vochtige lucifers is dat toch niet zo gemakkelijk. Op velen blijkt vuur een grote aantrekkingskracht uit te oefenen. Het duurde dan ook niet lang of we zaten allemaal rond het vuur met een stokje met een marsmallow of een appel erop. Natuurlijk hoort een beetje griezelen erbij. Er werd een griezelverhaal voorgelezen en daarna nog een fantasie-verhaal gemaakt waarbij de dood en bloed overvloedig aanwezig waren. Toen werd het tijd voor ons nachtspel. Over het gehele "spook"erf waren vellen papier verstopt met daarop een letter. De kinderen kregen een half uur de tijd om alle letters met een zaklamp te gaan zoeken om daarna van de letters een woord te vormen. Zonder al te veel moeite werd het woord "heksenketel" bij elkaar gesprokkeld. Toen was het beurt aan de kinderen om de opdracht voor de leiding uit te zetten. Die kregen het niet voor elkaar om alle letters te vinden, maar met een beetje hulp van de kinderen kon het woord "vampierbloed" worden gemaakt. Dit geeft een beetje de sfeer van de avond weer.


0.30 uur: De slaap begint het te winnen van het plezier. We besluiten te gaan slapen. Na een kwartiertje kletsen vallen de flappen dicht en wordt er in één ruk doorgeslapen tot 8.30 uur. Brave kinderen !!! Tevreden leiding !!!

Het einde van ons avontuur komt in zicht. Nog lekker samen even ontbijten in het zonnetje en dan de boel weer opruimen. De kinderen doen nog een paar rondjes op de quad, en zo rond 12.00 uur gaat iedereen weer naar huis.

De kinderen besluiten unaniem dat ze voortaan elk jaar wel op kamp willen.

Tja, da's natuurlijk nog maar de vraag. Even babbelen met het bestuur….

Reggie en Vivian, nogmaals bedankt voor jullie gastvrijheid en wie weet huren we binnenkort een plekje op jullie mini-camping.